Katolicyzm i reformacje

W XVI wieku kościół katolicki, w odpowiedzi na rosnącą potęgę protestantyzmu, nasilił działalność misyjną zarówno na terenach niechrześcijańskich (podboje Ameryki), jak i wśród tych, którzy przeszli na protestantyzm. Rzym zaczął też skutecznie zwalczać korupcję dotychczas szerzącą się wśród duchowieństwa. Podstawowe prawdy wiary katolików i protestantów były i są takie same. Oba kościoły głoszą wiarę w jednego Boga w trzech osobach. Wyznawcy wierzą w Jezusa Chrystusa, który objawił człowiekowi prawdę o Bogu i dał mu możliwość odkupienia grzechu pierworodnego i nadzieję na zbawienie i życie wieczne. Te podstawowe prawdy wiary są dla obu wyznań wspólne. Najwyraźniejsze różnice między katolikami i protestantami polegają na odmiennym obrządku oraz organizacji kościoła. Wynikają one z różnego postrzegania boskości, oraz relacji między Bogiem a człowiekiem. Centralnym wydarzeniem w procesie odnowy kościoła katolickiego był Sobór Trydencki (1545 -1563) - szereg spotkań biskupów, zwołany przez papieża Pawła III i kontynuowany przez Piusa V. Sobór był odpowiedzią kościoła na reformację, w jego trakcie wytyczono główne założenia i kierunki kontrreformacji.